OlyMPiC CaMp 2

มาอัพต่อหลังจากที่ห่างหายไปนาน หากใครยังไม่ได้อ่านภาคแรก ไปอ่านเถอะครับจะได้รู้เรื่อง

เพื่อนผมไปถามเลยได้ประโยคว่า We are the champion. ซึ่งมันก็ถูกจริงๆ แต่เพื่อความเนียนจึงไม่ตอบ อิอิ แต่สุดท้ายกลุ่มอื่นก็ได้ชนะไป เำพราะรู้เหมือนกันว่าคำตอบคืออะไร -*- พอเสร็จจากฐานนี้แล้ว จึงต่อด้วยฐานย่อยต่อไป ฐานนี้จะให้ผมเล่นเกมที่ฮิตกันสุดๆ นั่นก็คือ Snake & Ladder นั่นเอง แต่ครูเค้าจะดัดแปลงคือเราอยู่ตรงไหน ก็จะให้เราทำคำสั่งหรือตอบคำถามนั้นๆ เช่น What’s your favorite color? เป็นต้น ก็โม้ๆกันเรื่อยไปในกลุ่มผม จึงเล่นเสร็จเป็นกลุ่มแรก เพราะเราขี้โม้ 555+ ถัดมาฐานย่อยสุดท้าย ท้ายสุด ฐานนี้ต้่องใช้ความจำอย่างสูง เนื่องจากลักษณะของฐานนี้ก็คือให้ผลัดกันเขียนเรื่องจากกระดาษที่ให้มา โดยคนหนึ่งไปจำเรื่องมา อีกคนเขียนตามที่คนจำจำมา
พอเขียนเสร็จก็แบ่งกันตรวจ กลุ่มผมก็ผิดตรึมสิครับ ตรวจกันมันเลย เวลากลุ่มผมจะตรวจก็เหมือนโรคจิตชนิดหนึ่ง คือตรวจหมดทั้งตัวพิมพ์เล็ก-ใหญ่ เครื่องหมาย ? . , และอื่นๆอีกมากมาย ต่อจากนี้ก็เข้าหมดทุกฐานแล้ว สบายใจจังเลย พอหมดฐานแล้วจึงมีกิจกรรมต่อไปคืิอแข่งจรวดน้ำตรงชายหาด ไอ้กางเกงที่ใส่อยู่ก็ไม่อยากให้เปื้อนทรายซะด้วย เลยจำใจนั่งลงไปอย่างงั้นแหละ การแข่งจรวดน้ำนั้นจะแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคะแนน 1.คะแนนกองเชียร์ 2.คะแนนจรวด ตรงกองเชียร์นี่ยังพอว่า แต่จรวดนี่สิ ทำไมมันได้คะแนนน้อยๆ ยังไงไม่รู้ สงสัยยิงไปแล้วมันไม่ตรงเป้า เสียดายจริงๆ พอแข่งจรวดกันเสร็จครบหมดแล้ว ผมก็รีบดิ่งกลับไปที่ห้ิองพัก เพราะผมขี้เกียจเล่นน้ำแล้ว เลยตรงดิ่งไปที่พัก แล้วจัดการ อาบน้ำ แต่งตัว เปิดคอม ต่อเครื่องเสียง เปิดเำพลง แล้วก็ปิดห้องอะไรให้หมด จัดการทำกิจกรรมบางอย่าง……………นั่นคือ เล่นเกม 555+ ผมก็เปิดเพลงแดนซ์ในห้อง เพื่อนผมเพิ่งเล่นจากน้ำทะเลเสร็จ บอกผมว่ารู้สาเหตุแล้ว ทำไมถึงเสียงดังตึงๆ แล้วก็เพื่อนผมหลายๆคนมันก็เต้นกันอยู่ในห้องนั่นแหละ มันส์กันไป จากนั้นเพื่อนที่กลับจากเล่นน้ำทะเลก็กลับมาแล้วเตรียมตัวสำหรับละครห้องผมในคืนนี้ …..

The Night of 14 March
มาอัพต่อ (จะเปิดเทอมแล้วเนี่ย)

ตอนนี้ห้องผมกลายเป็นคอสตูมของละครห้องผมไปซะแล้ว เพื่อนของผมเปลี่ยนชุดการแสดงในห้องนอนผม (จะมีคนเห็นถึงความซกมกของเรารึเปล่าเนี่ย) ก็แต่งตัวกันไป ส่วนเราน่ะหรอ เปิดเพลงแดนซ์เหมือนเดิม 5555+ ให้พวกแต่งชุดเสร็จมันมาดิ้น พอเตรียมอะไรหมดแล้ว ครูทั้งหลายก็เรียกให้มาชุมนุมกัน มาที่ละครห้องผม (ขอไม่พูดละครห้องอื่น เนื่องจาก จำไม่ได้ แต่ขอบอกว่า ม.2/1 ปี 49 นั้น ละครสมจริงมาก นับถือๆ) ลืมบอกไป ผมเป็นแผนกเปิดเพลงนะครับ คือเอาโน้ตบุ๊คเพื่อนมันมาเปิด ตอนแรกก็มีพิธีกรมาพูดคือเพื่อนผม (เจ้าของโน้ตบุ๊ค) ผมก็เปิดเพลง background ตามระเบียบ แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิด นั่นคือพอเสียงต่อไปคือเสียงปรบมือ Winamp เจ้ากรรมดันไป Shuffle ให้ผม เลยไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง เลยรีบเปลี่ยน ต่อจากนั้นก็ราบรื่นไปด้วยดี ผมขำเพื่อนคนหนึ่งที่แสดงเป็นผู้หญิง (แต่จริงๆมันเป็นผู้ชาย +แมนมากๆด้วย) มันแสดงแบบว่า สด อย่างเดียวครับ แล้วสดขนาดผู้อำนวยการรร.ผมขำออกได้ เลยหน้าบานกันใหญ่ ตอนสุดท้ายเป็นเวรกรรมอะไรไม่รู้ เพื่อนผมอีกคนหนึ่ง แสดงเป็นตัวเอกของเรื่อง (น่าจะใช่) ดันจำบทได้ไม่หมด พอผมเปิดเพลงตามบท มันก็ลืมไปซะงั้น ก็เลยจบแบบพอดูได้ พอหมดละครแล้ว ผู้อำนวยการรร.ผมก็คว้าไมค์เทศน์พร้อมให้เกียรติบัตรแก่นักเรียนที่เข้าค่ายทุกคน
แต่………
มันยังไม่จบพิธีเท่านี้ มันยังมีเซอร์ไพร์อีก ครูใจดี ให้พี่ที่อมรพันธ์มามิกซ์เพลงกันสดๆ พร้อมเปิดไฟเทคด้วย กลายเป็นเทคไปซะงั้น ก็ดิ้นกันซะหมดสิครับ ส่วนผมน่ะหรอไปดิ้นท่าที่มัน………..ไม่พูดดีกว่า จากนั้นก็จิบเหล้า เอ้ย น้ำเปล่า (ชักเหมือนเทคแล้วนะเนี่ย) เสร็จก็กลับบ้านพัก ยกโน้ตบุ๊คไป เล่นเกมต่อ+ดูหนัง ถึงตีไหนไม่รู้

15 March อมรพันธ์ จากลา

วันนี้ตื่นมาเกือบไม่ทันแน่ะ เฮ้อ ดีนะที่เพื่อนผม (อีกคน) มันคอยปลุก ตื่นมา เค้านัด 7 โมงนี่หว่าแล้วตอนนี้กี่โมงล่ะเนี่ย 6 โมงจะ 7 โมงแล้ว ว้าก ตายแล้ว เราก็ลุยอาบน้ำ เก็บเสื้อผ้า แล้วก็ไปกินข้าว พอถึงที่กินข้าวปุ๊ป คนน้อยจังเลย ที่แท้กินกันไปหมดแล้ว – - จากนั้นผมรีบเอาข้าวของออกมา เตรียมใส่รถ รถจะออกแล้ว ต้องรีบใหญ่แล้ว ดีที่ทัน – -
พอขึ้นรถ เค้าก็จะจอดรถให้เราซื้อของฝาก ผมไม่ซื้อหรอก เพราะว่าไม่รู้จะซื้ออะไร -*- ก็เลยนั่งเหม่อลอยในรถนั่นแหละ ในรถก็เปิดหนังหลายเรื่องๆ  เพลินกันไป ต่อจากนี้ก็ไม่มีอะไรมากแล้วล่ะครับ แค่ถึงที่รร.ประมาณ 1 ทุ่มโดยสวัสดิภาพ กลับบ้านไปเปิดคอมเลย (ไม่นอนพักเลยรึ)

จบบริบูรณ์ อมรพันธ์